آفای مانی

عکس بالا که در حین استحمام شادی بخش شما گرفته شد و در پايگاه تروريستي و وابسته به بيگانگان  ِ فيس بوك قرار داده شد، واكنشهاي متفاوتي را در بين هواداران گرامي‌تان برانگيخت. برخي شاد ، برخي ناراحت و برخي هم خيلي ناراحت شدند. در يكي از جالبترين اظهار نظرها (خاله شهرزاد) ، براي پدر ومادر شما تقاضاي عاجل ِ صحت و سلامت عقل از بارگاه خداوند شده كه با توجه به شناختي كه از اين خاله مهربان داريم ، اطمينان داريم كه فقط خير و سلامتي ببا ونناي شما را خواسته است.

اما همچنانكه شما آقاي چاق و مهربان نمي‌دانيد ، در دستور زبان شيرين فارسي ، "ك" اي وجود دارد كه  در دو باب تحبيب و تصغير به كار مي‌رود  و مردم  بر حسب نياز آنرا بكار مي‌بندد مثل واژه منفور و مطرود ِ "پيامك" كه اين از نوع تصغير و بدبخت شده ي واژه ي "پيام" مي‌باشد و در مقابل ، "ك" در كلمه "بابك" از نوع تحبيب است. (ببا تحقيقاتي هم در مورد واژه‌ي "كودك" انجام داد ولي نتيجه ي رضايتبخشي نداشت!)

اما آنچه كه موضوع هاي بيربط بالا را به هم ربط ميدهد ، اين است كه بسياري از كلمات و عبارات و عكسهاي مبتذل و مفرح و غيرشرعي و غيرعرفي كه ما والدين گرامي شما ، آنها را در اينجا قرار ميدهيم نه از باب تصغير كه از باب تحبيب است، اصلاً از باب زيادي ِ تحبيب است . شما آنرا حمل بر ترور شخصيتي بزرگواري (با تلفظ BOZORGAVARI)چون خود ندانيد.

ببا ونناي شما ضمن احترام به شخصيت ِ بزرگوار(همان تلفظ بالا) شما ، دوست دارند همه نوع خاطرات محترمتان را ثبت نمايند.

(* : همه با كاسپر آشنا هستند و نيازي به توضيح نيست!)

حالا یه بابایی هست که هر موقع از فشار زندگی و خروارها درددل اونجا میره تا دقایقی بیاسایه، تمام مدت، حضور یه "ماهی پلنگ صورتی" که بطور پیوسته و ریتمیک اونو صدا میکنه، اینقدر اونو دچار استرس میکنه که برای جلوگیری از تجمع همسایه ها و انجمن حمایت از کودکان و اورژانس اجتماعی، ترجیح میده قید فکر کردن و راحتی رو بزنه و به اتاقهای فکر عمومی سر بزنه.

پسرم مواظب باش . ممکنه ببا یه روزی از بس تو خودش میریزه ،مجبور شه خودکشی کنه ها. بزار اون چند دقیقه رو توی تنهایی خودش بی اضطراب بگذرونه .جبران میکنم

هي پسر!

ما از اينكه تو فرزند ارشد خانواده هستي ، به خود مي‌باليم و دليلي هم بر اين باليدن خود نمي‌بينيم.

ما كلاً از عبارت " فرزند ارشد" يا "پسر ارشد" خوشمان مي‌آيد.

در خانواده ببا٬ پدر دختر عمو نقش ارشد را بازي مي‌كرد و در اين نقش همواره حامي ببا و عمو سامي بود. اصولاً ارشدها هميشه به نوعي حيف مي‌شوند، چون تمام تست و آزمون و خطاهاي ننا وبباهاي صفر كيلومتر روي آنها تست مي‌شود. آنها اصولاً ، فداكار، حامي و از خود گذشته مي‌شوند و با تمام صفات ِ خوبِ ديگري(صبر٬ مظلومیت و خوشرویی) كه ما از تو سراغ داريم ٬ تو یک ارشد نمونه برای خواهران و برادران آینده خود خواهی شد. (لشگر ِ ما سرلشگري غيور مي‌خواهد)

ما از تو مثل همه ببا و نناهای دیگر که پزشک شدن ارشدشان را خواهانند٬ نمی خواهیم که پزشک شوی (اگر بشوی بد هم نیست!) ٬ اما در کنارش حتماْ تار زدن را یاد بگیر تا تمام عقده های فروخورده کل دوران زندگی ببا که صرف حسرت یادگرفتن این ساز ِ باشكوه شده است و عقده هاي فروخورده کل دوران زندگی ننا كه صرف حسرتِ شنيدن ِ نواختن آن توسط ببا شده است ٬ فروكش كند. در اين راه از دوستت كورش هم مي‌تواني كمك بگيري!

ببا در آستانه 6 ماهگي تو يكي از بزرگترين(حيواني دارزگوش و مهربان و باربر)يتهاي عمرش را انجام داد. همه عكسها و فيلمهايت در دل هاردي جا دارند كه فعلاً در كماست. برايش دعا كن.

ببا روز شنبه صبح در ميان دود و مه و آتش و خون وبرف و يخ و باران برگشت و تو و ننا را جاگذاشت.

ببا و احياناً ننا (پیش خودش) فکر می کردند ببا امشب یک خواب کامل داره و ببا هزارتا کار نکرده رو مجسم کرد که در نبود تپل انجام بده . فکر میکرد الان همه اینترنت را مرور میکنه. همه کامپیوتر و عکس وفیلمهاش رو سر و سامون میده. اتاقها و در و دیوارها رو دستی میکشه . کلی کارهای عمرانی دیگه میکنه .

اما ببا وقتی پاش رو توی خونه ی سرد وخالی گذاشت، يكهو خالي شد. بي هويت، بي همه چيز(فحش نمیدم ها) ،تنها و اين بود كه دلش گرفت. چون هر روز بدو بدو مي‌رسيد خونه. در رو كه باز ميكرد  يه نناي مهربون و خسته و عاشق رو ميديد كه يه تپل سرحال و شيطون رو تو بغلش نگهداشته تا ببا برسه و اينا كلي با هم سرگرم بودن.

براي همين ببا هم مثلاً يه مجله برداشت تا از ۱۱ تا ۱۲ ونيم شب كه ال كلاسيكو شروع ميشه،سرش گرم بشه و سرش هم گرم شد ، چون تا مجله رو برداشت ، ديگه چيزي يادش نيومد تا ساعتش زنگ زد كه بلند شه بره سركار.

ديدي ببا چقدر دلتنگتون شده بود!

از امروز انتظار داريم همه اموراتت روي روال طبيعي بيافته. اينم از اون چيزاييه که هي گفتن و ما هم چون لوحهاي ساده باور کرديم. ۴۰ روزگي و هيچ تغييري . اينم امروز ببينيم چطوري ميشه.

 ميگن بعد از ۴ ماه و ۱۰ روز از خواب پا ميشي و به همه سلام ميکني!

صبحونه ميخوري و با ننا و ببا گپ ميزني و ظهر هم يه چرت بعد از نهار و تلويزيون نگاه ميکني و شب هم ساعت ۱۰ شب بخير ميگي خودت ميخوابي. ما که باور نکرديم ولي ميگن.

راستي بعد از اون واکسن موفقيت آميزت قرار شد ماهي يه بار بهت واکسن بزنيم ، دور هم خوش بگذره!

ببا روزهاي بهتري برات آرزو ميكنه. ميدونم كه الان داري شكمت رو ميدي بالا كه ننا بغلت كنه و تو هم راحت توي بغلش خواب بري و اون قدم بزنه ولي از بباي پيرت همچين انتظاري نداشته باش. ميدونم كه ننا هم داغونه ولي چاره چيه، لوس پسرشي و بغلت ميكنه

يكي از اين اصطلاحات" لوسو" است كه ماني براي كمك به فهم آن ، در اينجا آنرا براي ما اجرا كرده است.

از ماني بخاطر همكاريش در گسترش فرهنگ و لهجه شيرين كرماني، تشكر مي‌كنيم.

اخه اینا نمیدونن ما چقدر توی بیمارستان بابت تو خون دل خوردیم و به اسم  عفونت ، تمام دستای کوچولوی تو رو از سرنگ و سرم کبود کرده بودن، بعد به ما ميگن اينا چقدر حساسن.

خب حضار گرام روي صورت نوزاد دست نكشيد، ما كه پدر مادرش هستيم با نذر و صلوات، بوسش ميكنيم، بعد از راه نرسيده ، دست مي‌كشين روي صورت و لب و لوچه بچه . خب احساساتتون رو كنترل كنيد، به فكر قلب ما هم باشين، نازك شده به خدا ، ميشكنه ، زود ميشكنه اگه بازم بگن مريضه. عفونت داره . 

 تابلو بزنيم :" دست زدن ممنوع"

پ.ن : بي جنبه هستيم كه هستيم . ۲۷ تا بچه كه نداشتيم، دلمون بزرگ باشه.

فریب و کلک را خودمون از همین اول بهتون یاد میدیم. تنبلیمون میاد وقت بزاریم، يه دونه پستونك ميزاريم توي دهن و يه آويز بالا سر و شماها هم كه به اندازه كافي خنگ، اونوقت هي لبخند ميزنين و فكر ميكنين دنيا به كامه. نه پسرم اينجوريا نيست. ما آدم گنده ها(یا لوس تَرِش میشه آدم بزرگها) برای رفع تکلیف و از سرواکردن دست به چنین خیانتی میزنیم وگرنه میشه ساعتها بشینیم بالا سر و سرگرمتون کنیم.

خلاصه کم کاری ما رو به کوچیکی خودتون ببخشین.

پ.ن: ولی ما برات وقت کافی میذاریمممممممممممممم ها.

یک عده ای دادسخن میدادن که بچه ۴۰ روز رو رد کنه دیگه رو غلطکه و منظم میشه و معجزه و این حرفا. شما ۱۶ روز اضافه روز داری ولی ما تغییری ندیدیم. همون روال سابق رو داری. البته درستش هم همینه ها. نه تنها حرف مرد یکیه٬ اخلاق و کردارش هم باید یکی باشه. مردکوچولو.

امروز صبح ساعت ۹ به دنیا اومدی. تو با اومدنت من رو بطور واقعی در روز پدر ، پدر كردي. فعلاً گوش شيطون كر كه خواب و آروم هستي تا ببينيم خدا چي ميخواد.

تو راحت اومدي اما مامان طفلكي الان داره درد زخمهاي عملش رو تحل ميكنه ، اما ميدونم اينقدر دوستت داره كه اصلاً دردهاش يادش ميره تا تو رو ميبينه.

فعلاً زياده عرضي نيست. نور بارونمون كردي پسرم.

يا علي

بدجوری چشم انتظارتیم. سخت شده گذر این روزها. فقط مجبوریم حرکات نامرئی ات رو ببینیم آقا پسر گل.مامان که همش دل به هوله که نکنه بلیط زودتر بگیری بیای و ما هنوز هیچکاری نکرده باشیم،ایضطیراب داره یکسره .منم که علی بیخیال فقط لبخند میزنم و تا جایی که میدونم قول همه کارها رو به مامان دادم حتی در زمینه پی پی

به نظر خودم که خیلی کاری نداره، حالا تو چقدر راضي باشي ، بماند.

خب ما تا ۱۷ روز ديگه بايد صبر كنيم. انشاالله.

امروز از صبح تا عصر در راه رفت وآمد به آزمایشگاه برای قند مامان گذشت و هر دو تاتون بیحال بیحال بودین. اما عصر یک دلی از عزا برای هندوانه درآوردیم و دچار زلزله های شکمی شدیم.

و اما رهنمود ۲ پدرانه - پسرانه

پدرش باش،نه دوستش.اگر قادربه درک این تفاوت نیستی،بایدمنتظر گیج شدنش به هنگام تربیت او باشی.

پسر عزيز ما

امروز روزيست كه تو دقيقاً 8 ماه را به كمك مامان، پشت سر گذاشتي و در كل موجود آرام و بي آزاري براي مادر بودي . مامان امروز بايد يك آزمايش شيرين بدهد كه تكليفش براي خوردن شيرينيجات و نشاسته جات در يكماه باقيمانده روشن شود. گرچه مامان در طول اين مدت رعايت همه چيز را كرد ولي حالا مشكوك به يك ديابت پنهان هست. خيلي پنهان.

پسرم يك كتابي هست به نام پدر و پسر(نوشته ي هري اچ.هريسون) كه يكسري رهنمودهاي پدرانه را براي پسرها نوشته است و گرچه خودمان همه‌اش را بلديم ولي سعي ميكنم براي ثبت در تاريخ و يادآوري خودم هر روز يكي از آنها را اينجا برايت بنويسم.

مقدمه كتاب اينطور شروع مي‌شود: "تبديل پسر به مرد،وظيفه‌ي مردانه است. از همان ابتدا وظيفه‌ي پدر است كه پسرش را مسوول، مهربان، شجاع، شريف وبا آبرو تربيت كند. پسران كوچك با رهنمودها همراه نمي‌شوند، بلكه فقط با عشق بيكران و روح ماجراجويي همراهي مي‌كنند. سفر به دنياي مردانگي بسيار زودتر از آنچه تصور مي‌كني  شروع ميشود.از همان زماني كه او به پدرش نگاه مي‌كند وبا خودش مي‌گويد: مي‌خواهم مثل او باشم."

رهنمود (1): در كنارش باش.

الان که ننا داره بازی ترکیه وپرتقال از جام ملتهای اروپا ۲۰۰۸ رونگاه میکنه دیگه تعطیلات ۵ روزه مون هم تموم شده و تو و مامان از فردا باز هم باید ساعتهای زیادی با هم تنها باشین. دیگه این انتظار ماه آخر خیلی سخته پسر.

دوست دارم یه روزی برسه که خودت شروع کنی به ادامه دادن نوشتن توی این وبلاگ. اونوقت میشه یه وبلاگ برای یکی که از اول شروع زندگیش ثبت شده. از روزی که یه نقطه یا یک خط کمرنگ بوده.

راستی بار فرهنگی وسایلت هم خیلی زیاد شده. امیدوارم خوشت بیاد.

چشمهای ببا الان قرمز رو به زرشکیه و از خواب داره میمیره.

دیگه داریم یواش یواش می بینیمت ها .گرچه مامان رو از کت و کول انداختی ولی اینقذه روزها میشینه و تکونهات رو تماشا میکنه و لذت میبره اونوقت تا من میام که خوب ببینمت یا تو تکون نمی خوری یا من خواب رفتم دیگه. امیدواریم قسمت خواب تو هم به ببا بره و ایکی ثانیه ای ولو شی.

پریشب ها هم که داشتی موج میزدی و شیکم مامان رو سفره کردی بودی ببا اومد از نزدیک و دم گوشت باهات حرف زد و تو  دیگه تا فرداش تکون نخوردی

اینروزها هم به خوندن کتاب میگذرونم و اومدی برات کلی کتاب میخونم.راستی ما دکتر سرخوشت رو هم دور زدیم و کمی عذاب وجدان داشتیم ولی حالا دیگه نداریم.

خب فعلاْ پسرجان تا بعد.

(در ۳۱ هفته و ۵ روزه گی آقا چاقه)

همیشه خدا رو شکر می کنیم که تو به نسبت همه دوستات ٬ چقدر کمتر مامانت رو اذیت کردی ولی یک سوال دارم آقای چاق٬ شما در سمت راست مامان چه مشکلی داری که وقتی اونوری میخوابه اینقدر اعتراض میکنی. پسر خوب ٬ مامان از بیخوابی داغون شد از بسکه سمت چپ خوابید٬ فلج شد بابا. حالاوقتی اومدی بیرون بگو برامون حرف حسابت چی بوده.

پسر مهربون ما ٬ فکر وذکر روز ما شده ٬ اومدن تو . خیلی باشکوهه٬ زندگی ۲ نفره ما میشه سه نفر با یه آقای کوچولوی جدید مهربون. دوست داریم ببینیمت. فقط ۸۰ روز مونده.

خیلی آقایی٬ ما مخلصیم!

روز اول فروردین با یک دسته گل زشت ترا به خانواده ببا معرفی کردیم. همه خیلی خوشحال شدند. با اینکه اسم داری ولی به کسی نگفتیم. ما نازک نارنجی هستیم٬ ترسیدیم نظرات دیگران را نتوانیم تحمل کنیم. ولی خوشحالیم که رسمیت داری. روز جمعه دوم فروردین هم به خانواده ننا (البته به غیر از گت ببا) معرفی شدی. ولی همه چون قبلاْ خواب ترا دیده بودند خیلی ابراز احساسات نکردند. که البته ننا همین را هم پیش بینی میکرد.

تو که میدونی مامانت اقیانوسی از استرس و اضطرابه، حداقل هر 2-3 ساعت یه بار مشتی لگدی ، ویبره ای ازخودت در کن تا دلش آروم بشه. دل مامان مهربونت گرچه انداره یه دریاست اما وقتی نوبت تو بشه ، از نگرانی مث یه گنجشک میشه. تمام چشماش میشه موج بیم و نگرانی. پس به هوش باش که اینجوری اذیتش نکنی! ای پسر ۱۴۴ روزه کوچولو.

این چند روزه که مامان از حرکات ورزشیت میگه ٬ کلی ذوق میکنیم. اما به نظر میرسه که تو هم به ببا رفتی. یعنی تا غذا بهت میرسه حرکات ژانگولریت شروع میشه و وقتی از غذا خبری نیست مثل خاله ات٬ "میم بزو" میشی.

بابا جان کمی تحمل هم خوبه. تو ممکنه روزهایی رو در پیش داشته باشی که بجای ۳ وعده یک وعده غذا اونم سرد بخوری .

پس صبور باش. صبور.

بالاخره با تلاشهای فراوون ننا(Nena) این وبلاگ اینجا اومد. اصلا دوست نداشتیم اون مطالب قبلی رو که همشون تمام حسهای ما به تو بود رو از دست بدیم. ببا فکر میکرد خیلی وارده و از همه امکانات اینترنت میخواست استفاده کنه ولی یه جا سوتی داد و ...

خب خوبی خوشی سلامتی هو...

فعلا خدا رو شکر اوضاعت خوبه . هوای خودتو داشته باش .